maandag 30 juli 2018

VISA- versus EUGOGO-protocol bij oogziekte van Graves

In dit rapport wordt een kritische analyse gegeven van de verschillende manieren waarop de oogziekte van Graves wordt geclassificeerd, beoordeeld en behandeld. De vereenvoudigde ‘GO activity assessment checklist’ om de activiteit van oogziekte te beoordelen wordt voorgesteld voor de routinematige klinische praktijk.

Graves Ophthalmopathy: VISA versus EUGOGO Classification, Assessment and Management
J Barrio-Barrio, AL Sabater, E Bonet-Farriol, Á Velázquez-Villoria, JC Galofré

De oogziekte van Graves ofwel Graves Oftalmopathie (GO) is een auto-immuun aandoening die de schildklier en weefsels rond de ogen aantast. De meeste GO-patiënten hebben een milde, zelflimiterende en niet-progressieve oogaandoening. Ongeveer 3-7% van de GO-patiënten heeft een ernstige vorm van de ziekte waarbij blindheid dreigt.

Classificatie, beoordeling en behandeling

Een goede behandeling kan alleen na een juiste beoordeling van zowel de ernst als de activiteit van de ziekte. Voor die beoordeling worden indelingssystemen gebruikt. De VISA- en de EUGOGO-classificatie zijn de twee meest gebruikte indelingssystemen. VISA staat voor vision (= visie), inflammation (= ontsteking), strabismus (= scheelzien) en appearance (= uiterlijk)). EUGOGO staat voor European Group of Graves Orbitopathy (EUGOGO). Andere systemen zijn NO SPECS en CAS. Op basis van VISA en EUGOGO is de vereenvoudigde ‘GO activity assessment checklist’ ontwikkeld.

Een overzicht


Conclusie

De oogziekte van Graves is een complexe inflammatoire aandoening die beter wordt beheerd door een multidisciplinair team. Vroegtijdige opsporing van gezichtsbedreigende oftalmopathie en de identificatie van risicofactoren voor ernstige uitkomsten zijn van cruciaal belang. Een juiste beoordeling van zowel de ernst als de activiteit van de ziekte vereist een adequate behandeling. VISA- en EUGOGO-indelingssystemen zijn onmisbare hulpmiddelen bij de beoordeling en behandeling van GO-patiënten. Een vereenvoudigde GO activity assessment checklist zou de artsen die betrokken zijn bij de behandeling van deze patiënten helpen bij de routinematige klinische praktijk.

Intraveneuze glucocorticoïden blijven de voorkeursbehandeling bij actieve, matige tot ernstige ziekte. Orbitale radiotherapie in combinatie met glucocorticoïden wordt beschouwd als een tweedelijnsbehandeling die bijzonder effectief is wanneer oculaire motiliteit een rol speelt. Onmiddellijke chirurgische decompressie kan nodig zijn in gevallen van dysthyroid optische neuropathie. Verscheidene rehabiliterende chirurgische ingrepen kunnen noodzakelijk zijn als de ziekte niet langer actief is. Nieuwe behandelingsmodaliteiten zoals specifieke monoklonale antilichamen, TSH-R-antagonisten en andere immunomodulerende middelen tonen een veelbelovend resultaat voor GO-patiënten.

zondag 29 juli 2018

Zet rem op opereren bij laag-risico tumoren

Wereldwijd is er aandacht voor de toename van schildklierkanker. Het gaat vooral om laag-risico tumoren. Onderzoekers zijn van mening dat er sprake is van overdiagnose van schildklierkanker met als gevolg overbehandeling. Bij (te) veel mensen wordt de schildklier verwijderd. Vaak wordt behandeld met radioactief jodium. De vraag is of deze behandelingen bij laag-risico tumoren opwegen tegen de complicaties van operatie, radioactief jodium en levenslange afhankelijkheid van levothyroxine.

Ook Medscape besteedt er weer aandacht aan naar aanleiding van het essay ‘Saving thyroids — Overtreatment of small papillary cancers’ van HG Welch en GM Doherty. Hun essay is op 25 juli 2018 online verschenen, maar niet te lezen op de website van de New England Journal of Medicine.



woensdag 18 juli 2018

CBG met ‘geruststellende’ voorlichting merkloze medicijnen

Op de fora en facebook kun de verhalen lezen van de overstappers van Thyrax naar een ander merk levothyroxine. Veel gebruikers van levothyroxine lopen helaas tegen veel onduidelijkheid aan. Klachten worden gemeld. 1

Reden ook in februari 2017 dat patiëntenorganisaties in de brief ‘Stop het wisselen van medicatie om niet-medische redenen’ 2 aandrongen op een versoepeling van het preferentiebeleid generieke geneesmiddelen.

In mei 2017 verscheen de brochure van het CBG met de titel ‘Antwoorden op vragen over merkloze medicijnen’ 3. Het CBG heeft dit materiaal ontwikkeld in samenwerking met 10 patiëntenorganisaties, waaronder SON en de Hypofysestichting, om zo het vertrouwen in en goed gebruik van generieke geneesmiddelen te vergroten. Waarom deze vraag met dit antwoord?

Vraag

Ik neem mijn nieuwe medicijn netjes in. Toch heb ik klachten. Hoe kan dat?

Antwoord

Soms krijgt u klachten omdat u heel precies bent ingesteld op een medicijn. Veranderingen, hoe klein ook, kunnen dan grote gevolgen hebben. Bijvoorbeeld voor patiënten die schildkliermedicijnen gebruiken. Overleg bij klachten met uw arts of apotheker. Als het echt nodig is, kan uw arts besluiten dat u weer uw vorige (merk)medicijn krijgt.

Conclusie

In feite betekent het dat mensen die goed zijn ingesteld met een middel met een smalle therapeutische marge zoals Thyrax/Euthyrox/Tirosint niet automatisch het middel krijgen waarop ze goed zijn ingesteld. Eerst zien of dat goed gaat en als het ECHT NODIG IS kán uw arts besluiten ...

Informatie

  1. Wildwesttaferelen rond schildklierhormoon
    Schildkliertje | april 2016
  2. Stop het wisselen van medicatie om niet-medische redenen
    Brief patiëntenorganisatie aan Tweede Kamer | februari 2017
  3. Antwoorden op vragen over merkloze medicijnen
    Brochure CBG | mei 2017


maandag 9 juli 2018

Levothyroxine: van injecties met schapenschildklier tot synthetische formules

Jenny Bryan neemt een kijkje in de kleurrijke en interessante geschiedenis van levothyroxine en het voortdurende debat over combinatiebehandeling versus monotherapie.

Levothyroxine: from sheep thyroid injections to synthetic formulations
Jenny Bryan | The Pharmaceutical Journal, 18 juli 2013

Geschiedenis schildkliermedicatie
Schildkliertje

Als je meer wilt weten over de behandeling met T4 plus T3
Schildkliertje

Elke dag nemen ongeveer een miljoen mensen in het Verenigd Koninkrijk het schildklierhormoon levothyroxine (L-T4) in. Slechts weinige van hen zijn op de hoogte van controverses die de behandeling van hypothyreoïdie gedurende meer dan een eeuw hebben omgeven.

Van de eerste injecties van schapenschildklier in 1891 tot de academische rivaliteit rond de ontdekking van thyroxine (T4), en het voortdurende debat over de voor- en nadelen van het combineren van L-T4 met liothyronine (L-T3), het behandelen van een trage schildklier is nooit eenvoudig geweest.

In 2007 adviseerde de British Thyroid Association dat alleen levothyroxine de enige evidence-based behandeling voor hypothyreoïdie was en een jaar later bevestigde het Royal College of Physicians dit advies dat de combinatie van L-T4- en L-T3-therapie zou worden gereserveerd voor gebruik door erkende endocrinologen voor individuele patiënten.

In 2012 heeft de European Thyroid Association (ETA) zijn gewicht toegekend aan het standpunt dat monotherapie met L-T4 de standaardbehandeling voor hypothyreoïdie blijft. Desondanks maakte de ETA duidelijk welke groepen patiënten in aanmerking komen voor de experimentele combinatiebehandeling door endocrinologen.


Let op!

Raadpleeg altijd een arts als je twijfelt over je gezondheid. De informatie op dit blog kan niet worden beschouwd als vervanging van een consult of een behandeling.