Posts

Posts uit maart, 2013 weergeven

Aanbevelingen NIV-richtlijn schildklier en zwangerschap

Begin 2013 is de NIV-Richtlijn Schildklierfunctiestoornissen Revisie 2012 verschenen. Hoofdstuk V behandelt Schildklierfunctiestoornissen in de zwangerschap en postpartumperiode. Vanaf pagina 146 vind je uitgebreide informatie, uitleg, conclusies, aanbevelingen en literatuur over schildklier en zwangerschap. Schildkliertje heeft de aanbevelingen uit de nieuwe richtlijn op een rijtje gezet. Aanbevelingen schildklierfunctiestoornissen en zwangerschap In vraag en antwoord Schildklier, vruchtbaarheid en zwangerschap De Amerikaanse richtlijn (Guidelines of the American Thyroid Association for the Diagnosis and Management of Thyroid Disease During Pregnancy and Postpartum) vormt de basis van hoofdstuk V. De nieuwe Nederlandse richtlijn verschilt op enkele onderdelen van de Amerikaanse richtlijn. Het gaat om de definitie van klinische en subklinische hypothyreoïdie tijdens de zwangerschap. ATA-richtlijn In de Amerikaanse ATA-richtlijn worden klinische en subklinische hypothyreoïdie

Nieuwe maat voor ernst van ziekte van Graves

Afbeelding
De concentratie van TBII-antistoffen in het bloed is een maat voor de ernst van Graves’ hyperthyreoïdie (GH). Bij deze aandoening maakt de schildklier te veel hormoon. Dit is een van de conclusies uit het promotie-onderzoek van Xander Vos. Vos deed een studie naar de invloed van bepaalde genen en omgevingsfactoren op de ernst en het klinisch beloop van deze schildklieraandoening. Proefschrift Genes and Environment in Graves’ Hyperthyroidism: a Prospective Cohort Study X.G. Vos GH is een auto-immuunziekte waarbij de schildklier aangezet wordt tot overmatige productie van schildklierhormonen. Vos toont aan dat Graves-patiënten die uit families komen waar veel auto-immuunziekten van de schildklier voorkomen met een hoge familiaire belasting voor auto-immuun schildklierziekten, de ziekte op eerdere leeftijd ontwikkelen. De invloed van genetische factoren lijkt groter te zijn bij mannen dan bij vrouwen. Hierbij is de invloed van omgevingsfactoren kleiner bij patiënten met een grotere

Onderzoek naar extra schildklierhormoon bij herhaalde miskramen

Vrouwen met TPO-antistoffen die meer dan twee keer een miskraam krijgen, worden vaak behandeld met schildklierhormoon. Nu nog bewijzen of dat werkt. Schildklierpillen tegen miskraam Liesbeth Jongkind, AMC-Magazine, pagina 22 Van de duizend vrouwen die zwanger worden, krijgen er honderd tot honderdvijftig een miskraam. Dat is vaak al ingrijpend, maar voor sommige vrouwen blijft het daar niet bij. Per jaar maken ten minste 2500 vrouwen in Nederland een tweede of volgende miskraam door. Want van die honderd tot honderdvijftig vrouwen krijgen er tien tot vijftien bij een volgende zwangerschap opnieuw een miskraam. Bij drie of vier van hen gaat het voor de derde keer mis. En gemiddeld krijgt een van die duizend zwangere vrouwen zelfs nog een vierde miskraam. Vaak is daar niks aan te doen, tot verdriet van de vrouwen en frustratie van hun behandelend artsen. Een consortium van acht Nederlandse, een Belgisch en een Deens ziekenhuis heeft in het kader van het T4LIFE-onderzoek het toed

TSH-receptor antistoffen - van stimuleren naar blokkeren en vice versa

In dit onderzoek gaat het om blokkerende en stimulerende TSH-receptor antistoffen. TSH-receptor antistoffen (TBII/TRAb) binden zich aan het celmembraan van een schildkliercel. Zij nemen de plaats in van TSH op de TSH-receptor. Op die manier doen zij TSH na. TSH is een hormoon dat de schildklier stimuleert om schildklierhormoon te maken. Blijkbaar komt bij sommige patiënten voor dat die antistoffen zorgen voor afwisselend hypo- en hyperthyreoïdie en andersom. Thyrotropin-Blocking Autoantibodies (TBAb) and Thyroid-Stimulating Autoantibodies (TSAb): Potential mechanisms involved in the pendulum swinging from hypothyroidism to hyperthyroidism or vice versa Sandra M. McLachlan and Basil Rapoport. Thyroid. January 2013, 23(1): 14-24. doi:10.1089/thy.2012.0374. Informatie over antistoffen Schildkliertje Sommige patiënten schakelen over van TSAb naar TBAb (of vice versa) met gelijktijdige veranderingen van de schildklierfunctie. Om inzicht te krijgen in de basis voor ‘overstappen’ hebb